Hij viel maar niet in slaap.
“Daar zit ik dan huilend met mijn drie maanden oude zoon in mijn armen. ’s Nachts slaapt hij best oké en komt hij heel netjes drie keer per nacht, maar overdag ben ik de hele dag met hem bezig. Hij heeft krampjes, is onrustig, huilt regelmatig en slaapt amper. Hij wil niet slapen in de box, niet in zijn bedje en zelfs in de wandelwagen is hij huilerig. Behalve als hij bij mij op de borst ligt, dan slaapt hij goed. Dus daar zit ik dan, met mijn baby. Het is Benjamin voeden, verschonen en Benjamin helpen met slapen. Douchen, eten en het huishouden komt er allemaal nog bij. Ik ben kapot en er hoeft maar iets te gebeuren of ik barst in huilen uit.”
Zo startte mijn tweede moederschap. Ik was kapot, verdrietig en kon geen kant op. Los van het schuldgevoel wat deze situatie mij bracht. Schuldgevoel naar mijn anderhalf jarige zoon waar mijn man zich volledig over ontfermde én schuldgevoel naar Benjamin; ik genoot niet zo van hem als dat ik van Sebastian had gedaan. Dat mag toch niet zo zijn?!
“Ik was kapot, verdrietig en kon geen kant op.” - Slaapcoach Willemijn
Wie gaat hem troosten als hij verdrietig en onrustig is?
Na de geboorte van onze eerste zoon Sebastian zat ik echt op een roze wolk. Alles was heus niet perfect maar het ging heel natuurlijk en vanzelf. Hij sliep goed, dronk goed en was een blije baby. Mijn verwachtingen van een tweede zoon waren dan ook heel rooskleurig. Ik baalde enorm dat dit niet het geval was. Ik kon me niet voorstellen dat ik binnenkort weer zou moeten gaan werken en mijn kindje op de opvang achter zou moeten laten. Wie gaat hem troosten als hij verdrietig en onrustig is?
Met de wetenschap dat het wél anders kon ben ik mij gaan inlezen in de wereld van slapen bij baby’s. Ik las verschillende boeken, met Benjamin op mijn borst zodat hij zijn slaap te pakken kon krijgen, ik kon immers toch geen kant op.
Ik stond er versteld van wat ik te weten kwam over mijn zoon, over zijn oververmoeidheid en de vicieuze cirkel die door de darmkrampjes ontstaan waren. Mijn arme kindje. Ik was vastberaden dat ik dit moest gaan veranderen. Ik heb hem eerst een half uur laten huilen, het hielp niks! De volgende dag heb ik hem maar liefst een uur laten huilen, zelfs toen viel hij niet in slaap. Ik huilde net zo hard met hem mee, mijn moederhart scheurde uit elkaar! Dit kon toch niet normaal zijn?!
Vier dagen heb ik enorm mijn best gedaan met het laten huilen, maar hij viel niet in slaap. Het deed enorm veel pijn en uiteindelijk zaten we dan toch weer samen op de bank bij te komen.
Ik heb zijn gebruiksaanwijzing mogen ontdekken.
Het was dat moment dat ik de droomritme methode tegenkwam, wat een verademing! Ritme, slaapassociaties en NIET laten huilen, maar er juist voor je kindje zijn. Dit voelde heel goed en met veel tips en tricks ben ik aan de slag gegaan. Met groot succes!
Benjamin werd een voorbeeldige baby en is nog steeds een voorbeeldige slaper! Hij heeft geleerd om zelf in slaap te vallen en ik heb zijn gebruiksaanwijzing mogen ontdekken. Al heel vlot hadden we elk weer genoeg slaap te pakken, hierdoor werd ik weer mijn oude zelf. Én.. er ontstond die roze wolk voor Benjamin.
Dat is precies wat ik andere ouders wil meegeven. Weg met de onrust en genieten van de kinderen omdat het hele ouderschap een roze wolk zou moeten zijn. Oké ik ben realistisch genoeg om te snappen dat het niet elke dag een feestje kan zijn, maar elke dag strijd zou niet mogen.
Het kan echt anders en daar help ik je heel graag mee!
