Samen worstelen met Benjamin’s slaaproutine
Slapen in zijn eigen bedje wil niet lukken. Óók niet in de kinderwagen… ook niet in de box… en ook niet in de draagzak zodat ik nog wat kan doen. Dus ik plof na al dat gerommel maar weer op de bank met Benjamin in mijn armen. Ik wieg hem, zing voor hem, geef hem borstvoeding en hij positioneert zijn gezicht zo in mijn ellenboog dat hij zijn ideale slaappositie heeft gevonden. Deze hebben we inmiddels wel ontdekt na al die uren op de bank.
Ik gun hem zijn slaap wel. Enerzijds voor de rust die hij nodig heeft en het herstel wat daarbij hoort maar anderzijds omdat ik zelf ook rust nodig heb. Als ik nu niet met hem ga zitten dan is de hele dag een drama van gejengel.
"Nu rollen de tranen over mijn wangen." - Slaapcoach Willemijn
Zelf ben ik ook helemaal op; dit is toch geen doen. Benjamin is nog maar 5 weken oud en in het begin is er toch die roze wolk?? Helaas hier nu niet. En daar voel ik mij nou net zo schuldig over. Ik wil er wel van genieten, maar het lukt niet. Dit lukte mij overigens wel bij Sebastian. Na de geboorte van Sebastian heb ik veel meer genoten. Ik was veel energieker, kon blijer zijn en genoot van elke minuscule ontwikkeling die hij had. Nu rollen de tranen over mijn wangen, wil ik graag de tijd hebben om mij even op te laden maar ben ik continu met Benjamin bezig.
Het gevoel van ‘niet kunnen genieten’ maakt dat ik mij zo schuldig naar Benjamin toe voel. Hij is prachtig en ik ben zo ontzettend blij dat hij er is. Alleen ik kan niet van hem genieten en hij heeft wel het recht dat ik net zo van hem geniet als van zijn broer destijds.
Hij heeft het recht dat ik aan mensen vertel hoe prachtig hij is en hoe goed hij zich ontwikkelt en hoe lief hij lacht. Maar helaas vertel ik ook hoe slecht hij slaapt en dat ik hele dagen met hem bezig ben. Ik zeg dan ook; ach dat hoort er natuurlijk allemaal bij. Maar stiekem weet ik dat dit er niet bij hoort. Ik weet dat het anders kan zijn, zoals toen bij Sebastian.
Ik voel mij schuldig naar Benjamin, maar ik ben het Benjamin schuldig om het beste voor hem te creëren. Hij kan het nog niet zelf en hij heeft zijn mama nodig om zijn gebruiksaanwijzing te vinden. Die ga ik zoeken! Ik ga mij hard maken. Want lieve kleine Benjamin, jij verdient een mama die van jou geniet!
P.s. Dat is maximaal gelukt 😉!
Lieve groet,
Slaapcoach Willemijn
